Terima Kasih Kerana Menceriakan Hari2 Saya..


Masih sy ingat..msa form5, sy dan seorang kawan baik sy, mrancang dan berangan-angan agar dpt mlanjutkan plajaran bsama-sama di tempat yg sma..kmi mninjau bberapa lman web rasmi dan brosur IPT..akhirnya, kami sepakat utk memilih USIM sbg plihan pertama kmi..disebabkan kami smemangnya mpunyai minat yg sama, jdi kmi pun mmilih kursus yg sama iaitu kaunseling..
namun, benarlah bahawa kita hanya merancang, ALLAH yg mnentukan..sy juga percaya bhawa stiap yg blaku pasti ada hikmahnya..kmi tdk ditakdirkan utk mlanjutkan pengajian di tempat yg sma..kmi berpisah, memilih haluan masing2..
(maafkan aku sahabat..krn tdk dpt mnepati janji....)
stelah sbulan lebih mnuntut di CFSIIUM, stelah ukhwah mula terjalin, dan stelah sy tlah dapat menyesuaikan diri di sana, datang pula tawarn drpd IPG..
sy sgt bersyukur dgn tawaran ini kerana inilah harapan dan juga impian seorang insan yg bergelar ibu..meskipun sbelum ni, sy mmg bminat utk mjadi seorang guru, tp untuk blajar di IPG tidak pernah terlintas dalam kamus hidup sy..org yg btanggungjwab ats semua ni ialah KAK LONG sy  yg mana tanpa disuruh dan diminta membelikan sy no. pin utk mmohon ke IPG..urusan mengisi borang permohonan pun sy serahkan semuanya kpd beliau dan sy hanya mjadi pemerhati yg setia.
Namun, stelah mendapat tawaran tersebut, sy tahu sy harus mmilih salah 1. kedua-duanya bg sy mrupakan pilihan yg baik dan sy harus mmilih yg tbaik antara keduanya.stelah mdengar nasihat drpd ahli kluarga, guru2, pensyarah dan juga sahabat, dan stelah mlakukan solat sunat istikharah, akhirnya sy mmilih utk ke IPG..
sy mbuat kputusan tsebut tanpa paksaan ataupun tekanan drpd mna2 pihak. wlaupun ibu sy mmg nk tgk sy jadi seorang cikgu, tp beliau tdk pernah mmaksa sy. 
"dua-dua sama shaja, dua2 tempat utk mnuntut ilmu..MA x kisah kak chik pilih yg mana2 pun..MA akn sokong blako.."
itulah kata2  yg dilontarkan oleh seorang ibu..tdk mendesak, tdk mmaksa..tp slalu menyokong dan mmahami..(terima kasih ibuku yg tersayang........)
mmg tdk dapat dinafikan bhawa sgt sedih utk meninggalkan kwan2 di sana..terutamanya geng DORM E-3-8 yg sgt sporting dan baik2 smuanya..em...
tapi, wlaupun kmi bpisah, nmun ikatan yg bnama PERSAHABATAN tdk akn putus..(alhamdulillah..sampai skarang kami msih lg bhubung..wlaupun jauh di mata, di hati ttp DEKAT..)
Dan stelah itu, bermulalah episod baru dalam diari hidup sy..pd mulanya, prasaan takut dan bimbang merajai diri..sy tdk mpunyai saudara mara di KEDAH,  ditambah pula sy ni mmg jenis yg x boleh jauh drpd keluarga..msa di CFSIIUM, sy tidak mrasakannya krn ramai saudara mara yg ada di sana..KAK LONG mngajar di Seremban, KAK NGAH blajar di USIM, MAK SU, dan bberapa org spupu ada di sana..jd, asal ujung minggu je, mereka akn datang menjenguk dan kdgkala kami kluar bersama-sama..sangat seronok..
tp bila kt IPSAH, smua itu tdk lagi dapat dilakukan..(sedih............)
namun.......................................................................
(insyaALLAH akn bersambung......)